Είναι πλέον κοινή παραδοχή σε όσους ασχολούμαστε με το θέμα, ότι ένας τεράστιος όγκος πληροφοριών διακινείται μέσω οπτικού υλικού (memes, γελοιογραφίες) που καταπίνεται αμάσητο επειδή δεν προϋποθέτει τη γνώση κάποιας γλώσσας ενώ ο εγκέφαλος επεξεργάζεται την πληροφορία με διαφορετικό τρόπο από ότι συμβαίνει όταν μεσολαβεί λεξιλόγιο.

 

Υπάρχει μια επιδημία που εξελίσσεται παράλληλα με τον κορονοϊό: ένα infodemic παραπληροφόρησης και διασποράς παραπλανητικών ειδήσεων με τρόπο που βρίσκεται κάτω από το όριο ανίχνευσης από αλγόριθμους, ενώ κάνει όλους μας δυνητικούς διακινητές τέτοιου υλικού. Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα ασχολούμαστε με τα fake news με σημαντικά αποτελέσματα ανάδειξης ψεύτικων ειδήσεων αλλά επειδή ο κόσμος και η τεχνολογία τρέχουν προς το ζοφερό μέλλον με ρυθμούς που δεν μπορεί κάποιος να ανταγωνιστεί εύκολα, έχουμε φτάσει στην επόμενη ημέρα των ειδήσεων που αν χαρακτηρίσουμε απλά ως «fake», έχουμε χάσει την ουσία του προβλήματος όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα.

Κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στον Λίβανο ο Εμμανουέλ Μακρόν, αναφερόμενος στην απόφαση του μαρτυρικού Charlie Hebdo να επαναδημοσιεύσει τα σκίτσα του προφήτη Μωάμεθ που αποτέλεσαν την αφορμή της δολοφονικής επίθεσης στα γραφεία του, αρνήθηκε να καταδικάσει την ενέργεια του σατιρικού περιοδικού υποστηρίζοντας το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου, ακόμα και στην περίπτωση βλασφημίας.

Από τον 16ο αιώνα η Δύση δημιούργησε και καθόρισε σε παγκόσμιο επίπεδο την οικονομία, τις τέχνες, τις επιστήμες, τις ιδέες. Η σαφής υπεροχή της στους περισσότερους τομείς ανάγκασε τον υπόλοιπο κόσμο να ακολουθήσει. Όποια χώρα θέλει να ακολουθήσει τους ταχύτατους ρυθμούς με τους οποίους αναπτύσσεται η Δύση, πρέπει να αποκτήσει βιομηχανία, δικαιοσύνη, εκπαίδευση, υγεία, τέχνες, διανόηση. Πρέπει να προσαρμοστεί και να μεταβάλει παραδόσεις, έθιμα και πρακτικές αιώνων. Όποιο κράτος, όποιος πολιτισμός δεν το έκανε, είτε έμεινε πίσω, είτε κλείστηκε σε ένα εσωστρεφές οικοσύστημα και έχασε την επαφή του με τον κόσμο. Ο δυτικός πολιτισμός υπήρξε και είναι σαρωτικός τόσο λόγω υπεροχής σχεδόν σε κάθε τομέα, όσο και λόγω της φρενήρους ανάπτυξης της τεχνολογίας τον τελευταίο αιώνα. 

«Όταν ασχολείσαι με την πολιτική, διαχειρίζεσαι την εξουσία που σου μεταβιβάζουν οι πολίτες με την ψήφο τους. Μέγιστη ευθύνη σου είναι να μοιράσεις ισοδύναμα και να τους επιστρέψεις αυτό που τους ανήκει: Την εξουσία τους». 
Το είδα γραμμένο στο προφίλ του Δημήτρη στο facebook. Ναι, ρε φίλε! Ακριβώς αυτό! Ο Δημήτρης το πιστεύει και πολλοί από εμάς επίσης! Όμως, όχι όλοι.
Το «Κοινωνικό Συμβόλαιο» του Ζαν Ζακ Ρουσσώ (Du contrat social ou Principes du droit politique 1762) το «κάναμε» στο σχολείο. Το «δώσαμε» εξετάσεις. Και όμως, πόσοι από εμάς ουσιαστικά κατάλαβαν περί τίνος μιλούσε ο εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού; Πόσοι από εμάς κατανόησαν στα 16 μας χρόνια ότι, για να λειτουργήσει μια κοινωνία, πρέπει να βασίζεται στη νομιμότητα της εξουσίας του κράτους πάνω στο άτομο; Ήμασταν πολύ μικροί. Αργότερα, πόσοι από εμάς γύρισαν σε αυτήν την ιδέα συζητώντας για τα πολιτικά ζητήματα στη χώρα; Ίσως λίγοι. Αν σας έλεγε κάποιος ότι το κοινωνικό συμβόλαιο είναι η άτυπη συμφωνία των πολιτών με την εξουσία, η οποία εκλέγεται με δημοκρατικές διαδικασίες, έτσι ώστε να διασφαλίσει την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών στο πλαίσιο ενός κράτους δικαίου, με αντάλλαγμα κάποιες από τις ελευθερίες των ατόμων αυτών, τι θα καταλαβαίνατε; Στο σχολείο δυστυχώς «παπαγαλίσαμε». Αργότερα θυμηθήκαμε αυτά τα λίγα που μας έμειναν αλλά χωρίς λεπτομέρειες. Και ενώ κάποιοι από μεράκι ή από λόξα συνέχισαν να διαβάζουν Φιλοσοφία και Αρχές Πολιτικής Επιστήμης, πολύ λίγοι «πήραν το μάθημά τους".

Άρθρο της Ζωής Σελαβι Αρβανίτη

Πόσος πόνος όλων μας. Πόση θλίψη. Αγωνία για επιζώντες και ελπίδες που πέθαιναν η μία μετά την άλλη. 
Μια μέρα που θα μείνει στην ιστορία για την πιο άνιση μάχη που έχει δοθεί ποτέ.

mati1

google news iconΤο Social-Lib είναι εγκεκριμένος εκδότης στην υπηρεσία Google News. Ακολουθήστε μας για να έχετε άμεση ενημέρωση και πρόσβαση στην αρθρογραφία: Social-Lib.gr - Google News .

Έγραψαν Πρόσφατα

Κοινωνικός Φιλελευθερισμός

Το Social.lib είναι ένας δικτυακός τόπος συζήτησης και ανάδειξης των καθημερινών οικονομικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και πολιτικών ζητημάτων υπό το πρίσμα του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού.