Στόχος της βιώσιμης ανάπτυξης είναι να καλύπτονται οι ανάγκες των σημερινών γενεών χωρίς όμως να τίθεται σε κίνδυνο η δυνατότητα των μελλοντικών γενεών να καλύπτουν τις δικές τους ανάγκες. Η βιώσιμη ανάπτυξη συνιστά μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που περιλαμβάνει οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές πτυχές οι οποίες αλληλοενισχύονται.

Ιστορική αναδρομή

Η "Κοινότητα" αποτελεί διαχρονικά τον πυρήνα της Ελληνικής Κοινωνίας στο θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ Βαθμού. Με βάση το άρθρο 1 παράγραφος 2 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (Ν.3463/2006) «οι Δήμοι και οι Κοινότητες συγκροτούν τους Οργανισμούς του Πρώτου Βαθμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης».
Ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτονομίας θέτει ως βάση ότι «οι δημόσιες υποθέσεις να ασκούνται κατά προτίμηση από αρχές που είναι εγγύτερα προς τους πολίτες, ενώ ένα υψηλότερο επίπεδο διοίκησης θεωρείται κατάλληλο μόνο όταν ο συντονισμός ή η παραχώρηση των αρμοδιοτήτων είναι αδύνατη ή λιγότερο αποτελεσματική στο αμέσως κατώτατο διοικητικό επίπεδο».
Οι Κοινότητες της Ελλάδας αγγίζουν τον αριθμό των 6.135 με περίπου 20.000 αιρετούς Συμβούλους. Οι Κοινότητες αυτές εκπροσωπούν τα 2/3 του πληθυσμού της χώρας με το υπόλοιπο 1/3 να βρίσκεται στους μητροπολιτικούς Δήμους (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιά).
Σε όλη την επικράτεια τα Συμβούλια Κοινοτήτων είναι αυτά που βρίσκονται εγγύτερα στον πολίτη και την καθημερινότητα. Είναι αυτά που κάνουν πράξη την αποκέντρωση και φροντίζουν για την αξιοποίηση της επαρχίας. Η παρουσία των τοπικών συμβούλων - στις πόλεις με τα αδιέξοδα και στα χωριά με την υστέρηση των υποδομών - είναι η πηγή της εθελοντικής προσπάθειας. Επί της ουσίας είναι η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο κράτος, αφού μια μορφή διοίκησης παραμένει δίπλα του, στα προβλήματα της καθημερινότητας.
Ένας λαός κατεξοχήν κοινοτικός, όπως ο Ελληνικός, διαθέτει τους ασθενέστερους "κοινοτικούς θεσμούς" από όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, ακόμα και από τις χώρες του τρίτου κόσμου!
Ένας λαός που διαχρονικά χρησιμοποιεί την λέξη κοινότητα ορίζοντας, "τη συνύπαρξη για το κοινό καλό" !
Ο θεσμός αυτός της ‘’Κοινότητας‘’, καθώς και η διατήρηση και ενίσχυσή του, οφείλουν να αποτελέσουν κεντρικό θέμα για την πολυεπίπεδη και σύγχρονη διακυβέρνηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα.
Οι σημαντικές τροποποιήσεις που θέσπισε η ελληνική πολιτεία με τους ν. 2539/1997 («σχέδιο Καποδίστριας») και 3852/2010 («σχέδιο Καλλικράτης»), και 4555/2018 («σχέδιο Κλεισθένης») με τις οποίες κατήργησε τις «Κοινότητες», που είχαν θεσμοθετηθεί το 1912 επί Ελευθερίου Βενιζέλου με τον ν. ΔΝΖ «περί Δήμων και Κοινοτήτων» και τις συνένωσε αναγκαστικά με γειτονικούς δήμους, είχαν ως στόχο, την ανάκαμψη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Με άλλα λόγια η σκέψη του νομοθέτη ήταν: Μέσα από την λειτουργία λίγων και μεγάλων Δήμων, να υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα να σχεδιάζονται, να οργανώνονται, να διευθύνονται και να ελέγχονται τα αυτοδιοικητικά πράγματα και να κατασκευάζονται έργα υποδομής προς όφελος των τοπικών κοινωνιών.
Έτσι η «Κοινότητα» του 1912, βασικό κύτταρο και μοχλός ανάπτυξης των χωριών, που αποφάσιζε άμεσα και έλυνε τα θέματα της καθημερινότητας, ως καθ’ ύλην αρμόδια και έχοντας άμεση γνώση των τοπικών προβλημάτων, αντικαταστάθηκε με τους παραπάνω νόμους από τις «Κοινότητες», οι οποίες όμως τώρα έχουν μόνον εισηγητικές και επικουρικές αρμοδιότητες.
Σήμερα οι Κοινότητες δεν μπορούν να λύσουν τοπικά προβλήματα, αλλά απλώς εισηγούνται την επίλυσή τους προς τους μεγάλους, δυσκίνητους, γραφειοκρατικούς αλλά και απόμακρους γεωγραφικά Δήμους, με αποτέλεσμα τη μη έγκαιρη επίλυση των προβλημάτων, που ορίζουν την καθημερινότητα του πολίτη της Κοινότητας.
Παράλληλα όμως οι διοικητικές υπηρεσίες των νέων Δήμων δεν εκσυγχρονίστηκαν και δεν προσαρμόστηκαν στις απαιτήσεις του νέου νομοθετικού πλαισίου.
Έτσι γενικά η καθημερινότητα του πολίτη στα μικρά χωριά επιδεινώνεται συνεχώς.
Όσον αφορά την δυνατότητα κατασκευής έργων υποδομής, που θα είχαν οι μεγάλοι και οργανωμένοι Δήμοι, κατά τους συντάκτες των νόμων 2539/1997 και 3852/2010, μέσα από την δυνατότητα χρηματοδότησης τους από τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα Δράσης, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η απορροφητικότητα είναι μικρή, αλλά και όπου υπάρχει, κατευθύνεται κυρίως στις έδρες των Δήμων.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η άνιση ανάπτυξη μεταξύ των Κοινοτήτων, στα πλαίσια του κάθε Δήμου. Έτσι είναι εμφανέστατη η ανάπτυξη του κέντρου, όπου εδρεύει συνήθως ο Δήμος, και η υπανάπτυξη της περιφέρειας των μικρών κυρίως Κοινοτήτων.
Δηλαδή εξαφανίζονται όλα τα μικρά χωριά, τα οποία, ούτε ουσιαστική εκπροσώπηση έχουν, ούτε πόρους και ασφυκτιούν κάτω από την διοικητική και οικονομική κυριαρχία των κέντρων των Δήμων.
Επομένως επιβάλλεται, εφόσον δεν μπορούμε να επανέλθουμε στο προ «Σχέδιο Καποδίστρια» καθεστώς, η τροποποίηση του Ν. 3852/2010 («Καλλικράτης») και του ν. 4555/2018(«Κλεισθένης») για συνολική αναβάθμιση του ρόλου και των αρμοδιοτήτων των Τοπικών Κοινοτήτων, με στόχο την ισόρροπη ανάπτυξη μεταξύ κέντρου και περιφέρειας στα πλαίσια του κάθε Δήμου, μέσω της μεταφοράς αρμοδιοτήτων και πόρων από τους κεντρικούς Δήμους προς τις Κοινότητες.

  • Οι Κοινότητες αποτελούν ενδοδημοτική αποκέντρωση, η οποία προκύπτει από γεωοικονομικές, κοινωνικές και συγκοινωνιακές συνθήκες της χώρας.
  • Οι Κοινότητες μπορούν να έχουν γνωμοδοτικές και αποφασιστικές αρμοδιότητες και στην εκτέλεση των αποφάσεων τους να συνεπικουρούνται από τους Δήμους και τις Περιφέρειες στις οποίες ανήκουν.
  • Ένα σύστημα που έχει στόχο την αποκέντρωση και την ενδυνάμωση των τοπικών κοινωνιών παραχωρεί αποφασιστικές αρμοδιότητες απευθείας από τον νόμο ως ενέργεια έμπρακτης δημοτικής αποκέντρωσης και εμπιστοσύνης στις τοπικές κοινωνίες.
  • Τα αιρετά όργανα διοίκησης των κοινοτήτων ( Τοπικοί Πρόεδροι και Συμβούλια ), μπορούν να αποτελέσουν τα κύτταρα της δημοκρατικής λειτουργίας των Δήμων με τη συμμετοχή των πολιτών. Μεταφέροντας στην κεντρική διοίκηση του Δήμου, τις ανάγκες, τα αιτήματα και τις προτεραιότητες των μικρών κοινωνιών που εκπροσωπούν και αντίστροφα προς τους πολίτες των, τις αποφάσεις των δημοτικών οργάνων που αφορούν την τοπική κοινωνία. Επιτυγχάνοντας την αποτελεσματικότερη διοίκηση και λειτουργία του δήμου και την γρηγορότερη επίλυση των προβλημάτων της καθημερινότητας σε τοπικό επίπεδο.
  • Για να μπορέσουν μα επιτελέσουν σωστά αυτό το έργο οι πρόεδροι των Κοινοτικών Συμβουλίων και των Τοπικών Κοινοτήτων πρέπει να συμμετέχουν ισότιμα με τους Δημοτικούς Συμβούλους ( με δικαίωμα λόγου και ψήφου ) στις συνεδριάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων καθώς και σε όλες τις θεσμοθετημένες Δημοτικές Επιτροπές, όπως στην Οικονομική Επιτροπή, στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής κλ.π.
  • Οι Πρόεδροι και τα Τοπικά Συμβούλια των Κοινοτήτων, εξαιτίας της καθημερινής συνύπαρξης και συμβίωσης ‘’ εκλεγμένων και εκλεκτόρων’’ που συμβαίνει στις μικρές τοπικές κοινωνίες, εξασφαλίζουν την μεγαλύτερη δυνατή λογοδοσία και τον άμεσο έλεγχο της αποτελεσματικότητας τους, σε σχέση με κάθε άλλη βαθμίδα της Πολιτικής Ιεραρχίας. Δεν μπορούν να κρυφθούν και να αποστασιοποιηθούν μέσα από την ‘’ απόσταση ‘’ και την γραφειοκρατία που καλύπτει όλες τις άλλες βαθμίδες της Δημόσιας Διοίκησης π.

Σημερινή Κατάσταση

Με το νέο Νομοσχέδιο για τις εκλογές στην Αυτοδιοίκηση, που ετοιμάζει, η Κυβέρνηση οι ‘’ Κοινότητες ‘’ δέχονται μία ακόμη αήθη, επίθεση. Μετά τον Νόμο 4623 / 19 που περιόρισε τις αρμοδιότητες και του πόρους σε αυτές.
Τώρα προσπαθούν να καταργήσουν την ‘’ ανεξάρτητη κάλπη ‘’, γιατί αυτή προσδίδει κύρος και καταξίωση στους απευθείας εκλεγμένους από την κοινωνία τοπικούς Συμβούλους και Προέδρους, μεγιστοποιώντας την ‘’ Αξία ‘’ του λόγου και των διεκδικήσεων τους.
Προσπαθεί, ο νομοθέτης να αντικαταστήσει τους ανεξάρτητα εκλεγμένους Τοπικούς Προέδρους και τα Τοπικά Συμβούλια με κάποιους, που θα είναι τα εργαλεία εκτέλεσης ‘’ άνωθεν εντολών ‘’, με ότι συνεπάγεται αυτό για τις μικρές Τοπικές Κοινωνίες, τα Χωριά και την Ελληνική Επαρχία.
Καταργώντας ταυτόχρονα την δυνατότητα επιλογής, αξιολόγησης και ελεύθερης έκφρασης των κατοίκων, στις Τοπικές Κοινότητες.
Αγνοώντας την Αρχή της Πολυεπίπεδης Διακυβέρνησης στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και της Διαδημοτικής Αποκέντρωσης, που επιβάλλει να δημιουργηθούν ισχυρές Τοπικές Κοινότητες.
Αδιαφορώντας για την Προστιθεμένη Αξία που προσφέρουν στον Δήμο, τα Κοινοτικά Συμβούλια, η ενεργοποίηση της τοπικής Κοινωνίας και το Ανθρώπινο Δυναμικό που στρατεύεται με δική του πρωτοβουλία και αυτενέργεια, για να βοηθήσει το τόπο του, και όχι εξυπηρετώντας κομματική η παραταξιακή ‘’ εντολή ‘’.
Φιμώνοντας τις ανεξάρτητες φωνές και υποχρεώνοντας τους νέους ‘’ εκλεγμένους ‘’ τοπικούς άρχοντες να τηρούν και να συμμορφώνονται προς ‘’τας υποδείξεις’’, καλύπτοντας τον δήμαρχο που τους επέλεξε.
Οι επιλεγμένοι από την παράταξη του Δημάρχου ‘’ υποψήφιοι ‘’, δεν χρειάζεται να έχουν ούτε γνώση, ούτε γνώμη, ούτε φωνή, απλώς να υπακούουν και να φέρνουν ψήφους, ανταποδίδοντας την ‘’χάρη ‘’ που τους έκανε ο Δήμαρχος, να τούς επιλέξει σαν υποψήφιους.
Αυτό όμως είναι ένας έμμεσος ‘’ διορισμός ‘’ ημετέρων του Δημάρχου στην τοπική αυτοδιοίκηση, ακυρώνοντας ουσιαστικά την δυνατότατη από τους πολίτες να επιλέξουν τους καταλληλότερους και όχι τους αρεστούς του Δημάρχου, της παράταξης ‘η του κόμματος.

Συνοπτικά οι Κοινότητες σήμερα αγωνίζονται για :

  • Nα διατηρηθούν θεσμικά όπως υφίστανται, γιατί αποτελούν το βασικό κύτταρο της Δημοκρατικής Αποκέντρωσης του Κράτους και o ισχυρότερος μοχλός ανάπτυξης των χωριών, της περιφέρειας των Δήμων και της Ελληνικής Επαρχίας.
  • Να αναβαθμιστεί ο ρόλος τους μετατρέποντας τις αρμοδιότητες που έχουν σήμερα ( Αριθμός Εγκυκλίου: 88 \ ΑΠ: 59846/21.08.2019 ) από εισηγητικές σε αποφασιστικές, εξασφαλίζοντας και μίνιμουμ πόρους.
  • Να συνεχίσει να ισχύει το εκλογικό ‘σύστημα ‘’ με το ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο εκλογής Τοπικών Συμβουλίων και Προέδρων, όπως και σήμερα και όπως ορίζεται από τον Νόμο 4555/18 . ( άρθρα 14-16-17 ).

 Οι ‘’κοινότητες’’ ήταν και θα είναι το εγγύτερο πρόσωπο της πολιτείας, της Δημόσιας Διοίκησης και του Κράτους απέναντι στον πολίτη, όπως ζητά και ο νομοθέτης και η Ε.Ε. , για να μεταφερθούν προς αυτές, περισσότερες εξουσίες και αρμοδιότητες.
Η καθημερινή παρουσία και δράση των Προέδρων και των μελών των Συμβουλίων των Κοινοτήτων για τα τοπικά ζητήματα το αποδεικνύει,
Οι αναβαθμισμένες ‘’ κοινότητες ‘’ είναι το εργαλείο για την Αναγέννηση και την Αναστροφή του Μαρασμού της Ελληνικής Επαρχίας.

του Αντώνη  Μανίκα (Συμβούλου Επιχειρήσεων – Οικονομολόγου)

Προέδρου Τοπικής Κοινότητας Κρικέλλου Ευρυτανίας

Α )  Ξεχωριστή Κάλπη ανάδειξης Τοπικών Προέδρων και Τοπικών Κοινοτικών Συμβουλίων με Ανεξάρτητο Ψηφοδέλτιο.

Στον Νέο Εκλογικό Νόμο που προωθεί η κυβέρνηση για την Τοπική Αυτοδιοίκηση υπάρχουν αρκετές θετικές διατάξεις, όπως αυτή για την κατάργηση της απλής αναλογικής, που βοηθούν την καλύτερη διακυβέρνηση των Δήμων και βρίσκονται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Με τις αλλαγές όμως που προωθούνται στα θέματα των ‘’κοινοτήτων‘’ φαίνεται πώς η Κυβέρνηση εργάζεται για την εφαρμογή ενός Υπέρ- Συγκεντρωτικού Συστήματος, απόλυτα ελεγχόμενου από τον ‘’Δήμαρχο‘’, το οποίο του δίνει υπερεξουσίες, στρεβλώνει τη λαϊκή βούληση και απλά τον βοηθά να επανεκλεγεί ρουσφετολογώντας και συντηρώντας μία εκλογική ‘’πελατεία‘’ και ‘’δικούς‘’ του ανθρώπους – εργαλεία σε κάθε Τοπική Κοινότητα.

Παρά τις αντίθετες δηλώσεις των υπουργών, αυτές οι διατάξεις συνιστούν αντιμεταρρύθμιση αδιαφορώντας για τη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας των παρεμβάσεων του Κράτους υπέρ των Πολιτών και των Τοπικών Κοινωνιών και πρέπει να αποσυρθούν γιατί παραπέμπουν σε άλλες εποχές και σε άλλους συνειρμούς.

Ειδικά οι δύο παρακάτω προωθούμενες διατάξεις πιστεύω πως πρέπει να καταργηθούν.

‘’… Καταργείται η ξεχωριστή κάλπη για την εκλογή των "κοινοτικών αρχών" η οποία δημιούργησε έναν de facto τρίτο βαθμό αυτοδιοίκησης παρά τη ρητή πρόβλεψη του Συντάγματος…’’ ,

‘’... Εναρμονίζεται η πλειοψηφία του δημάρχου στα συμβούλια δημοτικών κοινοτήτων με πληθυσμό μεγαλύτερο των 500 κατοίκων.. .’’

Ανταπαντώντας στο υπουργείο και στην επιχειρηματολογία που αναπτύσσει, θα αναφέρω τα εξής :

  • 1) Η ‘’κοινότητα’’ δεν αποτελεί τρίτο βαθμό αυτοδιοίκησης αφού δεν έχει εκτελεστικές αρμοδιότητες και οικονομική αυτοτέλεια.   
  • 2) Δεν ψηφίζει η Ελληνική Βουλή αντισυνταγματικούς Νόμους, όπως ο νόμος 4555 / 18 που προέβλεπε την ανεξάρτητη ΚΑΛΠΗ και εναρμονιζόταν με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Γιατί, αν ήταν αντισυνταγματικός, θα είχε καταπέσει στο Ελεγκτικό Συμβούλιο και τότε θα έπρεπε να ακυρωθούν οι δημοτικές εκλογές του 2019 για τις ‘’κοινότητες‘’ και να … επαναληφθούν.!!!
  • 3) Δεν διεκδικούν οι ‘’κοινότητες‘’ να αυτονομηθούν από τους Δήμους γιατί αυτές είναι  ο Δήμος σύμφωνα και με τον Νόμο.
  • 4) Τα ανεξάρτητα ψηφοδέλτια στις Κοινότητες και οι ανεξάρτητα εκλεγμένοι Τοπικοί Πρόεδροι, δεν επηρεάζουν την πλειοψηφία του Δημάρχου στο Δημοτικό Συμβούλιο και τις αποφάσεις, γιατί δεν έχουν δικαίωμα ψήφου και λόγου  σχεδόν πουθενά, παρά μόνο σε ελάχιστες εξαιρέσεις  
  • 5) Οι ανεξάρτητα εκλεγμένοι Πρόεδροι Τοπικών Κοινοτήτων και τα Τοπικά Συμβούλια θέλουν και μπορούν να συνεργαστούν  με τον Δήμαρχο, όποιος και να έχει … επιλεγεί, χωρίς τις διακρίσεις και τους ευνοούμενους που δημιουργούν τα παραταξιακά και κομματικά ψηφοδέλτια. 
  • 6) Ο Νόμος 4555 /18 είναι εν ισχύι για τα εδάφια που δεν κατήργησε ο νόμος 4623 /19 και ορίζει με σαφήνεια στα άρθρα 4, 5 και 8 ποιες είναι οι  δημοτικές αρχές και πώς συγκροτούνται και διοικούνται οι Δήμοι και οι Κοινότητες. Η αλλαγή αυτών των άρθρων είναι αντισυνταγματική, αν δεν αιτιολογηθεί γιατί πρέπει να αλλάξουν και ποιο το Δημόσιο Συμφέρον που εξυπηρετείται, αλλάζοντάς τα.
  • 7) Το να υποβαθμίζεις συνεχώς τις αρμοδιότητες στις ‘’κοινότητες‘’ και να μειώνεις τους πόρους προς αυτές, όπως κάνει η σημερινή κυβέρνηση με τον Νόμο 4623/19, δείχνει σκοπιμότητα και περιθωριοποίησή τους, υπέρ ενός απόλυτα ελεγχόμενου δημαρχοκεντρικού συστήματος. Καταργώντας τα άρθρα 186 - 187 του Νόμου 4555/18 (Κριτήρια κατανομής Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων – ΚΑΠ), πού δημιουργούσε περίπου 18 επιπλέον κριτήρια για την κατανομή των ΚΑΠ στους Δήμους και στις Κοινότητες κάνοντας την κατανομή δικαιότερη και πιο ορθολογική. Το ίδιο συμβαίνει καταργώντας και το  άρθρο 188 που εισηγείτο ρητά «… την κατανομή πόρων με σκοπό την άμβλυνση των περιφερειακών ανισοτήτων…»
  • 8) Η στρέβλωση που επιφέρει ένα εκλογικό σύστημα υπέρ του Δημάρχου, χωρίς την ανεξάρτητη Κάλπη, σφραγίστηκε με την παταγώδη αποτυχία του, σε παλαιότερες Δημοτικές εκλογές στις Δημοτικές Κοινότητες του Δήμου Λέσβου. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στις 23 Δημοτικές κοινότητες του νησιού, η παράταξη του Δημάρχου είχε πλειοψηφία στις 2 (!!) , αλλά εξέλεξε 23 Προέδρους με αποτέλεσμα να αλλοιωθεί η βούληση του εκλογικού σώματος σε επίπεδο Κοινότητας.
  • 9) Η Διαδικασία με τη ΣΥΝΟΛΙΚΉ αναβάθμιση των Κοινοτήτων που προσπάθησε να φέρει ο Νόμος 4555/18 ακολουθούσε την εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Χάρτας Τοπικών Αυτονομιών και τη Γνωμοδότηση της 138ης Ολομέλειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Δήμων και Περιφερειών (ENVE-VI/043) για τις Βιώσιμες Συνοικίες και τις Μικρές Κοινότητες.

Με το να καταργηθεί η  Ανεξάρτητη Κάλπη και το Αυτόνομο και Ανεξάρτητο από τον Δήμαρχο και από τα κόμματα, ψηφοδέλτιο εκλογής Τοπικών Προέδρων και Κοινοτικών Συμβουλίων, επιστρέφουμε έμμεσα στον σκοταδισμό του πολιτικού ρουσφετιού.!

Καταργώντας τη δυνατότητα επιλογής, των καταλληλότερων ‘’πρόθυμων εθελοντών‘’ για τη διαχείριση των Τοπικών Προβλημάτων, μακριά από κομματικές και παραταξιακές εξαρτήσεις, συμβιβασμούς και ρεβανσισμούς, ή… ίντριγκες και πολιτικές δολοπλοκίες, καταργείς την Αξιοκρατία, τον Εθελοντισμό και την Ελεύθερη Βούληση των Πολιτών.

  • Ø Υποτιμάς και υποβαθμίζεις την ίδια την Τοπική Κοινωνία και τη δυνατότητά της να εκλέξει εκπρόσωπούς της αυτούς που θεωρεί ότι μπορούν και να αναδείξουν και να διαχειριστούν τα προβλήματα της καθημερινότητας καλύτερα, επιβάλλοντάς τους, την παραταξιακή ή κομματική ‘’πρόταση’’, ακόμα και αν μειοψηφήσει στις εκλογές. (Αντιδημοκρατικό και Αντισυνταγματικό)

Ø  Εμποδίζεις τους Ενεργούς Πολίτες να ασχοληθούν με τα ‘’κοινά ‘’, όταν το μόνο όραμα που έχουν είναι να υπηρετήσουν το Δίκαιο, το Σωστό  και τον Τόπο τους και μοναδικό τους όπλο τις γνώσεις, την πείρα και την αξιοσύνη τους.

Ø  Ακυρώνεις αυτούς που έχουν γνώσεις  προσόντα και όρεξη για δουλειά και δεν αντλούν ‘’δύναμη‘’ από ρουσφέτια και από τους κολλητούς τους στο ‘’κόμμα‘’ και φυσικά δεν βλέπουν την αυτοδιοίκηση σαν σκαλοπάτι για να ικανοποιήσουν τις πολιτικές και κομματικές τους επιδιώξεις.

Η ύπαρξη ξεχωριστής κάλπης για την ανάδειξη των αιρετών των τοπικών Κοινοτήτων στις τελευταίες εκλογές για την αυτοδιοίκηση, ενεργοποίησε και ανέδειξε μια ‘’νέα γενιά‘’. Πολίτες που δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ με τα κοινά βρήκαν κίνητρο την αυτονομία της εκλογικής κάλπης και συγκρότησαν συνδυασμούς οι οποίοι στη συνέχεια – οι περισσότεροι εξ αυτών – έγιναν επί της ουσίας ομάδες εθελοντικής εργασίας για τον τόπο τους, κινητοποιώντας παράλληλα συμπολίτες και συγχωριανούς σε μια προσπάθεια να βελτιωθεί η ύπαιθρος και να αυξηθεί το ενδιαφέρον για το χωριό ή τη γειτονιά.

Η ξεχωριστή κάλπη απλούστευσε και απεγκλώβισε και τους υποψήφιους Δημάρχους από την υποχρέωση να διαιρέσουν τους μικρούς τόπους σε ημετέρους και αντιπάλους, διαιωνίζοντας κατά αυτόν τον τρόπο μια παλιά κακή συνήθεια ιδιαίτερα της επαρχίας με τα χρώματα των καφενείων!

Η ξεχωριστή κάλπη είναι η ανάθεση ευθύνης στον αξιότερο άνθρωπο του τόπου και όχι στον αρεστό του Δημάρχου και του Κόμματος. Είναι η πρακτική εφαρμογή του ότι

‘’… Οι πολίτες ( τα άτομα ) πρέπει να δίνουν κύρος στην Πολιτική

και όχι η Πολιτική στους Πολίτες… ‘’

 

  

(Γράφει η Ομάδα Πολιτικής «Οικονομία και Ανάπτυξη» της πολιτικής κίνησης εΜεις)
Όπως έχουμε ξαναπεί εΜεις έχουμε την συνήθεια να μελετάμε τις συνεντεύξεις του Πρωθυπουργού, έτσι και με την προ ημερών συνέντευξη του στον κο Παπαχελά.
Τώρα που έχει περάσει ο θόρυβος, θα επιχειρήσουμε μια αξιολόγηση των απαντήσεων που έδωσε ή απέφυγε να δώσει ο Πρωθυπουργός.
Σε ερώτηση του κου Παπαχελά ποιος θα πληρώσει τα χρέη που δημιουργεί η υγειονομική κρίση, η απάντηση ήταν πως «… και άλλες χώρες αυξάνουν τα χρέη τους …».

Βολική αλήθεια μα μισή.

Ως υπεύθυνος Πρωθυπουργός όφειλε παράλληλα να σημειώσει ότι είμαστε η χώρα στην Ευρωζώνη με το μεγαλύτερο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ της, με την Ιταλία που ακολουθεί στην επόμενη χειρότερη θέση, να είναι 25% χαμηλότερα από την Ελλάδα!
Συνέχισε μάλιστα την απάντησή του λέγοντας ότι η Ελλάδα δανείζεται πλέον με ιστορικά χαμηλά επιτόκια και ότι αυτό οφείλεται στην κυβερνητική αξιοπιστία έναντι των αγορών.

Μία ακόμα βολική αλήθεια μα μισή.

Περίπου 20 τρις έχουν δανειστεί παγκοσμίως μα αρνητικά επιτόκια και τα δικά μας επιτόκια δανεισμού είναι τα υψηλότερα από όλες τις χώρες της Ευρωζώνης.
Να το πούμε αλλιώς.
Όλες οι χώρες της Ευρωζώνης δανείζονται πολύ φθηνότερα από την Ελλάδα και κατά τη λογική του κου Μητσοτάκη όλες οι χώρες της Ευρωζώνης έχουν πιο αξιόπιστη κυβέρνηση στα μάτια των αγορών από την κυβέρνησή που ο ηγείται.
Λιγο παρακάτω ο κ. Μητσοτάκης θυμίζοντας περασμένες, νομίζαμε, εποχές απάντησε στον κ. Παπαχελά ότι η δημοσιονομική χαλάρωση θα κρατήσει και το 2022 και ότι: « … δεν υπάρχει ζήτημα αύξησης φόρων … η κυβέρνηση αυτή εκλέχθηκε με μια πολιτική μείωσης φόρων … ».

Βολική αλήθεια και αυτό, αλλά εδώ υποκύπτουμε στον πειρασμό να θυμίσουμε ότι ο κ. Μητσοτάκης έχει ήδη χρονικά αθετήσει την προεκλογική του δέσμευση για τον ΕΝΦΙΑ και ότι πολλά από τα μέτρα μείωσης φόρων που έχει πάρει η κυβέρνηση, όπως π.χ. η μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης, είναι προσωρινή και έχει ισχύ μόνο για το 2021.

Στη συνέχεια ο Πρωθυπουργός μιλώντας για την ανάπτυξη που αναμένει η κυβέρνηση για το 2021, εμμέσως πλην σαφώς ανάφερε πως όλες τις ελπίδες τις έχει στρέψει στον τουρισμό, όσο και στις καταθέσεις, που έχουν αυξηθεί και οι οποίες πιστεύει ότι θα ξοδευτούν !

Είναι αλήθεια, έχουν αυξηθεί οι καταθέσεις σίγουρα όμως όχι των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα, πολλοί των οποίων παραμένουν μήνες απλήρωτοι και επειδή το ελληνικό δημόσιο οφείλει μερικά δισεκατομμύρια στον ιδιωτικό τομέα.

Και εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε το οξύμωρο οι «αδίστακτοι» δανειστές μας να πιέζουν την Κυβέρνηση να εξοφλήσει τις οφειλές της και αυτή να μεταθέτει διαρκώς στο μέλλον την υποχρέωσή της.
Εδώ να σημειώσουμε κάτι που απέφυγε να σημειώσει ο Πρωθυπουργός. Aν η κυβέρνηση καταφέρει να εκταμιεύσει όλη την Ευρωπαϊκή βοήθεια για το 2021, θα ενισχυθεί το ΑΕΠ μας κατά 4,2%.
Ελπίζουμε και ευχόμαστε έτσι να συμβεί ακόμα και αν αυτό εμφανιστεί ως αποτέλεσμα εμπνευσμένης κυβερνητικής πολιτικής.
Το πλέον εντυπωσιακό και σε αυτή την συνέντευξη, είναι ότι σε κανένα σημείο ο κος Μητσοτάκης δεν μίλησε για το σχέδιο του. Για το πως θα ανακάμψει η οικονομία για να διασφαλιστεί το εισόδημα των πολιτών. Πουθενά δεν μίλησε για τις ευκαιρίες και τις προϋποθέσεις που θα δημιουργήσει, για τις ανησυχίες του, για τις ευθύνες και υποχρεώσεις που μας αναλογούν ως πολίτες ώστε να αντιμετωπίσουμε έστω με τις λιγότερες απώλειες όσα δύσκολα ζούμε και όσα δύσκολα έρχονται.

εΜεις πιστεύουμε πως οι αριθμοί μας δείχνουν την αλήθεια αρκεί να τους διαβάζουμε σωστά, αρκεί να μη τους αντιπολιτευόμαστε. Οι αριθμοί λοιπόν δεν είναι με το μέρος μας.

Ειλικρινά δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς, ενώ έτσι έχουν τα πράγματα, ο Πρωθυπουργός που ηγείται της χώρας μας «υπόσχεται» ότι την επόμενη μέρα θα εκπλήξουμε θετικά και θα προσπεράσουμε τους πάντες, αντί να μας προετοιμάζει να σηκώσουμε μανίκια και να εργασθούμε σκληρά, συγκροτημένα και μεθοδικά, για να αντιμετωπίσουμε τις καταστάσεις που διαμορφώνονται.
Λυπούμαστε που μετά από όσα μας έχουν συμβεί τα τελευταία αρκετά χρόνια, Πρωθυπουργός, Κυβέρνηση μα και Αντιπολίτευση συνεχίζουν να πουλάνε ελπίδα στους ψηφοφόρους τους.
εΜεις δεν θα αγοράσουμε κε Πρωθυπουργέ, θέλουμε να ενημερώσετε όλη τη χώρα και τους πολίτες της για το σχέδιο σας…το business plan, που ζητούσατε από τον κ. Τσίπρα πριν λίγα χρόνια
Δεν μπορεί μετά από 18 μήνες διακυβέρνηση να πορευόμαστε με νέας κοπής ελπίδες!
εΜεις ανησυχούμε, εσείς;

 

Η ιδέα της πράσινης οικονομίας εν μέρει οφείλεται στην αποτυχία των αγορών και του παραδοσιακού οικονομικού μοντέλου να αντεπεξέλθουν στα προβλήματα που ανακύπτουν, και εν μέρει στην αναγνώριση της σοβαρότητας των περιβαλλοντικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο πλανήτης και η ανθρωπότητα ως αποτέλεσμα της ραγδαίας, ανεξέλεγκτης ανάπτυξης, που μέχρι πρόσφατα είχε ως γνώμονα μόνο την οικονομική ανάπτυξη εις βάρος, συχνά της κοινωνίας, και πάντα του περιβαλλοντικού υπόβαθρου που στηρίζει τη οικονομία, την κοινωνία και την ίδια τη ζωή.

google news iconΤο Social-Lib είναι εγκεκριμένος εκδότης στην υπηρεσία Google News. Ακολουθήστε μας για να έχετε άμεση ενημέρωση και πρόσβαση στην αρθρογραφία: Social-Lib.gr - Google News .

Έγραψαν Πρόσφατα

Κοινωνικός Φιλελευθερισμός

Το Social.lib είναι ένας δικτυακός τόπος συζήτησης και ανάδειξης των καθημερινών οικονομικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και πολιτικών ζητημάτων υπό το πρίσμα του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού.