Το διαχρονικό σύνθημα του ΚΚΕ (ή το αντίστοιχο σύνθημα «να πληρώσουν την κρίση οι Μενουμευρώπηδες» που υποστηρίχθηκε από μερίδα του ΣΥΡΙΖΑ) έχει αρχίσει να χάνει από καιρό την πειστικότητά του, καθώς έγινε πια φανερό ότι, για να πληρώσει το κράτος, πρέπει να τα πάρει από εμάς όλους, οι δε πλουτοκράτες, αν ζοριστούν και πολύ, βρίσκουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια.
Παρ’ όλα αυτά, η έννοια του «τζάμπα» πάντα είχε φανατικούς οπαδούς στην Ελλάδα (και όχι μόνον φυσικά, αλλά τα της χώρας μας είναι αυτά που μας ενδιαφέρουν πρωτίστως). Δυστυχώς όμως, ο Τζάμπας όχι απλά απέθανε, αλλά ουδέποτε υπήρξε. Το αντίτιμο ήταν πάντα κρυμμένο είτε με τη μορφή φόρων, είτε με τη μορφή δανεισμού, του οποίου και τα αποτελέσματα δοκιμάσαμε ήδη άσχημα στο πετσί μας.
Αφορμή για το άρθρο αυτό είναι αντιδράσεις ανθρώπων αγαπημένων μου (μεταξύ των οποίων και η κόρη μου – λατρεύω αυτήν τη δημιουργική αμφισβήτηση των γονέων) σε ένα προηγούμενο σχόλιό μου σχετικά με τη δωρεάν παροχή μάσκας στα σχολεία, που με ρωτούσαν ποια είναι ακριβώς η άποψή μου περί του πρακτέου στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Στα μέσα του 17ου αιώνα, ο Άγγλος φιλόσοφος Thomas Hobbes παρομοιάζει το κράτος με το Λεβιάθαν, ένα θαλάσσιο κήτος με τρομερή δύναμη, που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη και συγκεκριμένα στο βιβλίο του Ιώβ. Το κράτος-Λεβιάθαν, κατά την παρομοίωση του διανοητή, έχει σαν σκοπό να διαφυλάξει τη ζωή, την ειρήνη, και την ασφάλεια των ανθρώπων, είτε με τη μορφή της απόλυτης μοναρχίας είτε της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν πως οι δύο τελευταίες κυβερνήσεις της άτυχης χώρας μας έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους. Η αλήθεια είναι πως αν εξαιρέσεις δυο- τρία ονόματα τύπου Πιερρακάκη τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η Νέα Δημοκρατία μοιράζονται τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά: Εθνικισμός, λαϊκισμός, κρατισμός, αναξιοκρατία, ρουσφετολογία και φυσικά η αιώνια δικαιολογία “Για όλα φταίνε οι προηγούμενοι”. Αυτό όμως που πραγματικά ενώνει την δήθεν Αριστερά του Αλέξη με τον δήθεν Φιλελευθερισμό του Κυριάκου είναι μια κάποια αντιπάθεια των δυο αυτών μορφωμάτων προς τη Δημοκρατία.