Ζούμε αυτόν τον καιρό ένα φαινόμενο που μοιάζει με μαζική υστερία. Διάφοροι από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα έχουν ανακηρυχθεί σε διαπρύσιους υποστηρικτές της κυβερνητικής πολιτικής και σε επικριτές έως υβριστές οποιουδήποτε δεν υπηρετεί ή δεν συμβαδίζει με την κυβερνητική πολιτική στην εκπαίδευση, στην οικονομία, στη δικαιοσύνη.
Αυτό, κατα την εκτίμησή μου, συνιστά επικίνδυνη αλλοίωση των αρχών του δημοκρατικού πολιτεύματος, αφού δίπλα σε σένα που δικαιούσαι αναντίρρητα να υπερασπίζεσαι την κυβέρνηση, πολιτεύονται, ζουν, αγωνίζονται και διεκδικούν και άλλοι, που δεν προτίθεται να υποστείλουν τη σημαία των αγώνων τους. Αγώνων που μπορεί να είναι άδικοι, να είναι υπερβολικοί, να είναι υπέρ το δέον ζωηροί.

Όμως, η δημοκρατία αυτό ακριβώς το δικαίωμα προστατεύει. Το δικαίωμα του οποιουδήποτε να διεκδικεί μέσα στο πλαίσιο του Συντάγματος και των νόμων αυτό που θεωρεί δίκαιο. Ο οποιοσδήποτε πολίτης δικαιούται στη διεκδίκησή του να κάνει και λάθος, να υπερβάλλει και να είναι μεροληπτικός. Αυτό συνιστά την ουσία του δημοκρατικού παιχνιδιού. Απαιτούμε να γίνει σεβαστή από όλους.

Για όσους ζήσαμε την κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας μέσα από τις τάξεις του Ποταμιού η έκπληξή μας είναι μεγάλη. Στηρίζοντας ένα κόμμα που τοποθετήθηκε στο λεγόμενο προοδευτικό κέντρο γνωρίζεις ανθρώπους με κουλτούρα διαλόγου και σεβασμού στο διαφορετικό. Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις έμεναν πάντα στα επίπεδα της ευπρέπειας και οι επιθέσεις με χαρακτηρισμούς απουσίαζαν. Σε γενικές γραμμές επικρατούσε ένα ευχάριστο κλίμα που δεν συναντάς εύκολα στα πολιτικά κόμματα. Οι πρωταγωνιστές αυτής της κατάστασης ήταν οι εθελοντές του κόμματος και τα απλά μέλη. 

Πριν στεγνώσει το μελάνι στο αριθ. ΦΕΚ 197/12-10-2020, όπου δημοσιεύτηκε ο τελευταίος Νόμος 4735/12-10-2020 με τον τίτλο: «Τροποποίηση του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας, …» που περιλαμβάνει την τροπολογία Νικήτα Κακλαμάνη στο άρθρο 67, με το οποίο αίρεται το αξιόποινο των πράξεων αιρετών και υπαλλήλων των ΟΤΑ που ελέγχθηκαν από υπηρεσίες δημοσιονομικού ελέγχου και Ελεγκτικού Συνεδρίου, υπάρχει πρόταση από το ΣΥΡΙΖΑ τροποποίησης του συγκεκριμένου άρθρου !!!

Νίκη της Δημοκρατίας. Γιατί, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται, στη Δημοκρατία δεν χωρούν όλες οι απόψεις. Δεν χωράει ο Ναζισμός, μια ιδεολογία που προκάλεσε δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς και αμαύρωσε την ιστορία της Ανθρωπότητας με το έγκλημα του Ολοκαυτώματος. Νίκη της Δημοκρατίας σημαίνει de facto ήττα του Ναζισμού.

Καλό είναι βέβαια να αναλογιστούμε ότι, εκτός από τον Παύλο Φύσσα, υπάρχει και ο νεκρός Σαχζάτ Λουκμάν. Αλλά γιά το παιδί ενός κατώτερου θεού ουδείς κρατάει πανώ με το όνομά του. Και ουδείς ξέρει αν έχει μάνα.

Έγραψαν Πρόσφατα

Κοινωνικός Φιλελευθερισμός

Το Social.lib είναι ένας δικτυακός τόπος συζήτησης και ανάδειξης των καθημερινών οικονομικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και πολιτικών ζητημάτων υπό το πρίσμα του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού.