Είναι ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός η απάντηση στις αριστερές και δεξιές ιδεοληψίες;

Στην Ελλάδα πολλοί τον πολέμησαν, περισσότεροι τον φοβήθηκαν. Ο έντιμος κοινωνικός φιλελευθερισμός, ήταν πάντα ένα ταμπού ή και ένας μπαμπούλας. Κι όμως, περισσότερο από ποτέ χρειαζόμαστε μια συμφωνία του «καλού» μακριά από προκαταλήψεις και κομματικά στεγανά.
Γράφει ο Νίκος Νυφούδης, πρώην βουλευτής του Ποταμιού

Όλο το αρθρο στο Andro.gr

Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 92η θέση ανάμεσα σε 162 χώρες του Δείκτη Οικονομικής Ελευθερίας, σε μελέτη που δημοσιεύει σήμερα το ΚΕΦίΜ σε συνεργασία με το καναδικό Ινστιτούτο Fraser και αφορά δεδομένα του 2018. Σε σχέση με την περσινή κατάταξη που αφορά δεδομένα του 2017 η χώρα μας σημείωσε πτώση 7 θέσεων.Η μελέτη κατατάσσει την Ελλάδα ανάμεσα στις 15 χώρες με το μεγαλύτερο μέγεθος του κράτους παγκοσμίως. Η συνολική επίδοση της Ελλάδας στον Δείκτη Οικονομικής Ελευθερίας την τοποθετεί ανάμεσα στην Κολομβία και το Μαρόκο.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της φετινής μελέτης του ΚεΦίΜ, το 2019, Ελληνίδες και Έλληνες φορολογούμενοι εργάστηκαμε 178 από τις 365 μέρες του χρόνου, για να πληρώσουμε φόρους και εισφορές στο κράτος – τρεις ημέρες λιγότερες απ’ ό,τι το 2018. Η ετήσια αυτή μείωση αποτελεί ρεκόρ δεκαετίας, καθώς αντίστοιχη μεταβολή είχε να σημειωθεί από τη διετία 2008-2009.

Ως πρώην αναρχικός και νυν φιλελεύθερος, απόλυτα συνεπής και στις δύο αυτές ιδεολογίες, δεν πολυχωνεύω το κράτος γι' αυτό το θέλω "λίγο" σε μια οργανωμένη κοινωνία. Τόσο όσο δηλαδή. Στον στρατό για να εγγυάται την άμυνα της χώρας, στην αστυνομία για να ρυθμίζει την ειρηνική συνύπαρξή μας, στη δικαιοσύνη για να κρίνει δίκαια και στην παιδεία και την υγεία παράλληλα με τον ιδιωτικό τομέα για να εγγυάται μια βασική εκπαίδευση και περίθαλψη για τους αδύναμους.

Κατ’ αρχάς γιατί είναι φιλελευθερισμός. Γιατί έχουμε γκώσει από τον κρατισμό. Γιατί μας έχει τρελάνει η απίστευτη γραφειοκρατία που χρειάζεται για να κάνουμε ο,τιδήποτε δημιουργικό. Γιατί μας έχει θυμώσει η κρατική δυσπιστία και εχθρότητα απέναντι σε ο,τιδήποτε δημιουργικό. Γιατί ο κρατισμός έχει γίνει ιδεολογία όχι μόνον του δημόσιου τομέα, αλλά έχει εμποτίσει και μεγάλο μέρος του κόσμου που έχει μάθει να συναλλάσσεται με το ρουσφέτι. Που θεωρεί ότι «ο ζημιών το κράτος ουδένα ζημιοί». Που δεν ενδιαφέρεται για το ότι την ζημιά του κράτους την πληρώνουμε όλοι, και ιδιαίτερα εκείνοι οι οποίοι θα μπορούσαν υπό διαφορετικές συνθήκες να προσφέρουν περισσότερα στο κοινό καλό.

Page 1 of 2

Έγραψαν Πρόσφατα

Κοινωνικός Φιλελευθερισμός

Το Social.lib είναι ένας δικτυακός τόπος συζήτησης και ανάδειξης των καθημερινών οικονομικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και πολιτικών ζητημάτων υπό το πρίσμα του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού.