Ποια είναι τα στρατηγικά σχέδια της Τουρκίας;

Είχαμε αναλύσει σε παλιότερο άρθρο τις επιδιώξεις της σύγχρονης Τουρκίας να αναδειχθεί, με όχημα τον ισλαμισμό, σε περιφερειακή υπερδύναμη, εκμεταλλευόμενη το κενό ισχύος που άφησε στην Ανατολική Μεσόγειο η απόσυρση των ΗΠΑ κατά την διακυβέρνηση Τραμπ. Από τότε, ο Ερντογάν δεν άφησε μέρα που να μην το επιβεβαιώσει αλλά και να το υπερτονίσει με δηλώσεις και πύρινους λόγους, κάνοντας οποιαδήποτε σχετική προηγούμενη πρόβλεψη να φαίνεται εξαιρετικά μετριοπαθής.

Είναι κοινός τόπος ότι η Τουρκία, όταν λέει κάτι, το εννοεί.

Είναι ο τρόπος άσκησης της διπλωματικής πολιτικής της, ώστε να αναγκάζει τους άλλους να την παίρνουν κάθε φορά στα σοβαρά. Δεν θα λέγαμε το ίδιο και για εμάς, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα. Όποιος όμως έχει μια στοιχειώδη γνώση ιστορίας, ξέρει ότι η πορεία προς ένα τόσο μεγαλεπήβολο στόχο δεν είναι ποτέ γραμμική. Άλλωστε, η Τουρκία δεν έχει σήμερα όλους τους πόρους που χρειάζονται για να στήσει και να υπερασπιστεί ένα χαλιφάτο. Ωστόσο εργάζεται μεθοδικά προς αυτή την κατεύθυνση, προσαρμοζόμενη κάθε φορά στα νέα δεδομένα και εκμεταλλευόμενη τις νέες ευκαιρίες.

Τι έχει αλλάξει από τότε και ο Ερντογάν κάνει σήμερα σόου μετριοπάθειας ;

Πρώτον, ο Τραμπ έχασε (οριστικά) τις αμερικανικές εκλογές. Ο Ερντογάν φαίνεται να είχε ποντάρει τόσα πολλά στην νίκη του φιλαράκου του, που δεν θέλησε μέχρι την τελευταία στιγμή να τον απογοητεύσει συγχαίροντας τον Μπάιντεν για την εκλογή του. Ο νέος πρόεδρος φέρεται να υποστηρίζει την επιστροφή των ΗΠΑ στην πολιτική της αισθητής παρουσίας και προβολής ισχύος στην περιοχή. Επιπλέον, οι διμερείς σχέσεις τους έχουν πια σε ένα βαθμό διαταραχτεί.
Δεύτερον, η πολιτική του αφύπνισε (μερικώς) την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο βαθμό που η Γερμανία, βασικά υπό την πίεση της Γαλλίας, δεν μπορεί να παριστάνει άλλο την κουφή. Όχι σπουδαία πράγματα βέβαια, γιατί η ΕΕ δεν φημίζεται για την γρηγοράδα των αντανακλαστικών της και την αποφασιστικότητα των ενεργειών της, όμως αναμένονταν να καταλήξει στο αμέσως προσεχές διάστημα σε κάποιες κυρώσεις σε βάρος της γείτονος. Η έκτασή τους μάλλον δεν θα ήταν καθοριστική, αλλά η Τουρκία έχει αρκετά να χάσει από μια ευρείας κλίμακας διαταραχή των σχέσεων μαζί της, σε επίπεδο τόσο οικονομικό, όσο και εξοπλισμών.

Τι σημαίνει αυτή η στροφή για την στρατηγική και τις βλέψεις της Τουρκίας ;

Τίποτε απολύτως. Το βασικό της μήνυμα είναι «θέλουμε συνεργασία με την Δύση, μην μας σπρώχνετε αλλού». Είναι μήνυμα τόσο προς τις ΗΠΑ, που πατάει στον χειρότερό της φόβο, όσο και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, που κουβεντιάζει για κυρώσεις. Και σίγουρα δεν περιέχει καμιά αναφορά, ούτε καν νύξη, για διαλλακτικότερη διάθεση απέναντι στην Ελλάδα. Παίζει αποκλειστικά στα μεγάλα γήπεδα.
Άλλωστε, έχει πετύχει αυτά που επεδίωκε σε πρώτη φάση, και τώρα πρέπει να αξιοποιήσει τα οφέλη από τα κεκτημένα. Η αδελφή χώρα των Αζέρων έχει ανακτήσει περιοχές του Ναγκόρνο Καραμπάχ με την άμεση στρατιωτική υποστήριξή της, που της έδωσε και την δυνατότητα να δοκιμάσει στην πράξη και σε ευρεία έκταση την αποτελεσματικότητα των καινούριων της δρόνων. Το Ορούτς Ρέις συνεχίζει τις έρευνές του ανενόχλητο και κανείς δεν ασχολείται πια μαζί του. Η ενίσχυση των φιλικών της δυνάμεων στην Λιβύη συνεχίζεται, παρά την διεθνή απαγόρευση, αφού κανένα πλοίο της επιχείρησης IRINI δεν μπορεί να εκτελέσει νηοψία σε τουρκικά σκάφη που καταπλέουν εκεί.

Και περιμένουμε την συνέχεια.


google news iconΤο Social-Lib είναι εγκεκριμένος εκδότης στην υπηρεσία Google News. Ακολουθήστε μας για να έχετε άμεση ενημέρωση και πρόσβαση στην αρθρογραφία: Social-Lib.gr - Google News .

Έγραψαν Πρόσφατα

Κοινωνικός Φιλελευθερισμός

Το Social.lib είναι ένας δικτυακός τόπος συζήτησης και ανάδειξης των καθημερινών οικονομικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και πολιτικών ζητημάτων υπό το πρίσμα του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού.