Χθες κοιτούσα την ομάδα συνομιλίας του Skype με τους "επιστήμονές" μου. Πήγα να δω το πρώτο μας τηλεμάθημα.
12 Μαρτίου 2020.
Μία ημέρα μετά το κλείσιμο των σχολείων. Παίζει να ήμασταν το πρώτο τμήμα στην Ελλάδα που έκανε μάθημα με τηλεκπαίδευση. Παρατήρησα τη χαρά στα πρόσωπα όλων μας.
Ήταν η εποχή της αγνότητας...

Ούτε φόβοι για τη δημόσια εικόνα μας ούτε ανασφάλειες για την εκμετάλλευση αυτής αλλά ούτε και πρόσχημα για να χάσουμε την οπτική επαφή. Υπήρχε εμπιστοσύνη.
Ανοιχτές κάμερες, καταγραφή του μαθήματος για όσους δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν την ώρα που είχαμε ορίσει. Δουλεύαμε υπέροχα!!!
Μετά μπήκαν στην καθημερινότητά μας οι κοινωνικές δεσμεύσεις και κανόνες (προστασία προσωπικών δεδομένων), που έχουν ως στόχο να μας προστατεύσουν από τις παθογένειες της κοινωνίας.
Στη συζήτηση κυριάρχησε ο φόβος της εκμετάλλευσης των καθηγητών από τους μαθητές, των μαθητών από τους καθηγητές και των μαθητών από τους συμμαθητές τους. Σε αυτό προστέθηκε η φυσική ανασφάλεια που φέρνει μαζί της κάθε αλλαγή, η δομική ανασφάλεια ορισμένων που πηγάζει από εσωτερικές αιτίες αλλά και το πολιτικό παιχνίδι που πάντα υπάρχει.
Θύμα της η αγνότητα!!!

Βγάλαμε νόμους για την τηλεκπαίδευση. Κυριάρχησε η Νομική και καπέλωσε την Ψυχολογία, την Κοινωνιολογία και την Παιδαγωγική. 

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα πολλοί καθηγητές του δημόσιου σχολείου να διδάσκουν με κλειστές κάμερες, το ίδιο και οι μαθητές. Αντίθετα, οι καθηγητές του φροντιστηρίου και των ιδιωτικών σχολείων διδάσκουν με ανοιχτές τις κάμερες.
Επίσης συμβαίνει το εξής παράδοξο, οι μαθητές το πρωί στα σχολεία έχουν κλειστές τις κάμερες, ενώ το απόγευμα στα φροντιστήρια τις ανοίγουν και τους αρέσει!!!
Υποβιβάζεται ακόμη περισσότερο η παροχή δημόσιας δωρεάν Παιδείας. 
Γιατί το μάθημα μπορεί να γίνει πολύ καλύτερο με ανοιχτές τις κάμερες; Πηγαίντε πίσω από τον τοίχο σας και αρχίστε να μιλάτε. Όσο ενδιαφέρουσες απαντήσεις και να σας δίνει, θα βαρεθείτε. Εξάλλου όλοι οι τοίχοι ίδιοι είναι!!!
Έχουμε ήδη 2 μήνες τηλεκπαίδευσης και απ' ό,τι φαίνεται θα συνεχιστούν για άλλους δύο μήνες για την προστασία της δημόσιας υγείας. Η ψυχική υγεία;
Θα μιλήσω για τους εφήβους Γυμνασίου-Λυκείου. Ηλικίες 13 με 18. Δηλαδή, εφηβεία.
Ψυχολογία: Οι έφηβοι έχουν την τάση της απομόνωσης, κλείνονται για ώρες στο δωμάτιό τους. Τώρα έχουν χάσει το κίνητρο της κινητοποίησης. Να σηκωθούν, να ετοιμαστούν (πλυθούν, ντυθούν) για να δώσουν τη μάχη της γνωριμίας του εαυτού τους και των άλλων στο σχολείο. Τους αφήνουμε μόνους τους.
Κοινωνιολογία: η διαδικτυακή τάξη μπορεί να γίνει ένα υποκατάστατο της ζωντανής τάξης, όταν υπάρξει η εικόνα των προσώπων και της αλληλεπίδρασης που αυτά έχουν με την οπτική επαφή.
Παιδαγωγική: Στηρίζεται στην αλληλεπίδραση των προσώπων. Το στιγμιαίο χαμόγελο στο αστείο και στο πείραγμα φωτίζει την οθόνη. Η απορία για το μάθημα, το μοίρασμα συναισθημάτων και το ενδιαφέρον στα μάτια κάνουν την οθόνη ανθρώπινη.
Στη Νομική νομίζω πως ισχύει η ζυγαριά, τι αγαθό θυσιάζεις για να έχεις κάποιο άλλο. Αν βάλουμε στη ζυγαριά την προστασία προσωπικών δεδομένων και την ψυχή των εφήβων που σηκώνει μόνη της τις φουρτούνες της εφηβείας, τι κερδίζει;
Από την άλλη, αν το Σχολείο ως θεσμός ενισχύει τον φόβο και την ανασφάλεια για τα προσωπικά μας δεδομένα με απαγορεύσεις αντί για την πίστη και τη ζωντανή μάχη των προκλήσεων για την προστασία τους, ανατρέφει μια κοινωνία φοβική και ανασφαλή.
Κλείνω, όπως ξεκίνησα, με μια προσωπική αναφορά. Δεν θυσιάζω την αρχική αγνότητα της διαπροσωπικής επαφής και της εμπιστοσύνης που έχουμε κατακτήσει στη διαδικτυακή μας τάξη. Για εμένα μετρά η ψυχική υγεία των μαθητών μου και η ομαλή κοινωνικοποίησή τους διαμέσου της παιδαγωγικής, έστω και μέσα από το υποκατάστατο της οθόνης ενός υπολογιστή. Γιατί; Γιατί αυτό έχω και αυτό είμαι αναγκασμένος να χρησιμοποιήσω, για να προστατεύσουμε όλοι μας τη φυσική μας υγεία χωρίς να υποτιμάμε την ψυχική.


Έγραψαν Πρόσφατα

Κοινωνικός Φιλελευθερισμός

Το Social.lib είναι ένας δικτυακός τόπος συζήτησης και ανάδειξης των καθημερινών οικονομικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και πολιτικών ζητημάτων υπό το πρίσμα του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού.