Μια ακόμα εξαγγελία για αξιολόγηση στην εκπαίδευση γίνεται από την νυν υπουργό κ. Νίκη Κεραμέως. Σχεδόν τελετουργικά, η αναμενόμενη αντίδραση μεγάλης μερίδας της εκπαιδευτικής κοινότητας είναι οι διαδηλώσεις και οι κάθε είδους «απειλές» για ακύρωση στην πράξη. Τελικά είναι αυτή η μοίρα της αξιολόγησης στην εκπαίδευση; Να μην εφαρμοστεί ποτέ; Διαβάζοντας κανείς την υπουργική απόφαση δεν μπορεί παρά να παρατηρήσει ότι πρόκειται για πρόχειρο, ελλιπές και προβληματικό σχέδιο.
Να συμφωνήσουμε ότι μια σοβαρή και αξιόπιστη αξιολόγηση έχει τα εξής χαρακτηριστικά: 
  • αξιολογητή
  • αξιολογούμενο 
  • στόχο της αξιολόγησης  
  • διατυπωμένα κριτήρια με σαφήνεια, αντικειμενικά κριτήρια-
  • παροχή των μέσων αξιολόγησης (όπου χρειάζονται)-
  • επιβραβεύσεις/επιπτώσεις και 
  • κάτι ακόμα που θα το αναφέρω στο τέλος του κειμένου. 
Διαβάζοντας το σχετικό ΦΕΚ θα διαπιστώσει κανείς ότι ουσιαστικά μιλάμε για απόπειρα αξιολόγησης και όχι για πραγματική αξιολόγηση. Από αυτά που ανέφερα υπάρχουν μόνο… οι αξιολογούμενοι! Αξιολογητές είναι οι ίδιοι οι αξιολογούμενοι, ενώ  οι στόχοι και τα κριτήρια απλώς περιγράφονται και φυσικά καμία αναφορά στην επιβράβευση ή τις επιπτώσεις των κορυφαίων αξιολογούμενων και των έσχατων αξιολογούμενων! Αυτό που εξαγγέλθηκε αποτελεί ένα είδος αυτοαξιολόγησης, όπου ο μόνος που θα επιτευχθεί από τους στόχους που αναφέρει είναι αυτός της «δημιουργίας κουλτούρας αξιολόγησης». Τα υπόλοιπα ανήκουν στην κατηγορία «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει» και μάλλον περισσότερος όγκος γραφειοκρατίας φορτώνεται στην πλάτη των διευθυντών!
Τι είναι η αξιολόγηση
Η αξιολόγηση είναι σοβαρό, ουσιώδες και απαραίτητο εργαλείο σε όλους τους τομείς των δραστηριοτήτων μας, ιδιωτικών και δημοσίων και πόσο μάλλον σε κάποιον τόσο ευαίσθητο όσο η εκπαίδευση. Διανοείται κανείς επαγγελματίας, καμία επιχείρηση να μην κάνει τακτικά απολογισμό και αξιολόγηση των εργασιών της; Υπάρχει πουθενά στον κόσμο φορέας που δεν διορθώνει τα λάθη του βάσει κάποιου είδους εσωτερικής αξιολόγησης; Όλες οι προηγούμενες προσπάθειες για να ξεκινήσει αξιολόγηση στον δημόσιο τομέα έπεσαν στο κενό, κυρίως διότι ήταν πρόχειρες, είχαν στοιχεία υποκειμενικής επιρροής και δεν κατέληγαν σε ένα «διά ταύτα»! Προσωπικά έχω καταλήξει ότι καμία κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν θέλησε να εφαρμόσει την αξιολόγηση λόγω καθαρά μικροκομματικών σκοπιμοτήτων.
Τι ορίζει η προτεινόμενη αξιολόγηση
Σε αυτήν την αξιολόγηση που περιγράφεται στο εν λόγω ΦΕΚ ζητείται π.χ. προγραμματισμός του έργου των εκπαιδευτικών τον Οκτώβριο, ενώ στην πραγματικότητα πολλοί καθηγητές διορίζονται ως αναπληρωτές ακόμα και Δεκέμβριο, οπότε πολλά σχολεία έχουν έλλειψη προσωπικού. Επίσης άντε και αξιολογείς στο τέλος της χρονιάς έναν αναπληρωτή εκπαιδευτικό, του χρόνου θα είναι αλλού, αν είναι κάπου, ποιος σοβαρός προγραμματισμός μπορεί άραγε να γίνει και τι να λάβει σοβαρά υπόψη του κανείς; 
Τι πρέπει να περιλαμβάνει μια σωστή αξιολόγηση
Ακόμα όμως και αν υπάρξει κυβέρνηση που έχει ειλικρινή πρόθεση να ξεκινήσει μια σωστή αξιολόγηση στην εκπαίδευση, δεν πρόκειται να το πετύχει ΠΟΤΕ! Διότι εδώ έρχεται το τελευταίο στοιχείο της σωστής αξιολόγησης που δεν ανέφερα στην δεύτερη παράγραφο… η αξιολόγηση ολόκληρης της αλυσίδας που συμμετέχει στην εκπαιδευτική διαδικασία και μάλιστα από κάτω προς τα επάνω, όπως και από πάνω προς τα κάτω… από τον μαθητή μέχρι τον γενικό γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας! Αφήνω απ’ έξω τον υπουργό, καθώς θεωρητικά αξιολογείται από τον πρωθυπουργό του και φυσικά τους ψηφοφόρους του. Δεν υπάρχει σοβαρή αξιολόγηση στην οποία να μελετάται μόνο ένα κομμάτι μιας διαδικασίας. Δεν μπορείς π.χ. να αξιολογήσεις μια μεταφορική εταιρία, εξετάζοντας μόνο την απόδοση των υπαλλήλων στο φόρτωμα-ξεφόρτωμα. Πρέπει να μελετήσεις τη διαδικασία μεταφοράς, την απόδοση  των οδηγών, τη λειτουργικότητα της αποθήκης, την οργάνωση του λογιστηρίου κ.τ.λ.
Έτσι και στην εκπαίδευση, τι σημαίνει αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και των εκπαιδευτικών; Πού είναι η αξιολόγηση του διευθυντή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, του περιφερειακού διευθυντή και φυσικά η αξιολόγηση του καθηγητή από τον μαθητή του; Αλλά ξέχασα… από ένα σημείο και πάνω οι προϊστάμενοι δεν μπορούν να αξιολογηθούν αξιόπιστα, καθώς είναι όλοι διορισμένοι από το εκάστοτε κόμμα! Καμία αξιοκρατική διαδικασία δεν τους έφερε στη θέση ευθύνης που έχουν αναλάβει και ως εκ τούτου να λογοδοτήσουν πού; Σε ποιον; Αυτό μάς φέρνει ακόμα μια φορά, για ένα ακόμα θέμα, πρόσωπο με πρόσωπο με τη βασική μάστιγα αυτής της χώρας, το σφιχταγκάλιασμα κράτους και κόμματος!
Ποιες είναι οι προϋποθέσεις της σωστής αξιολόγησης
Τελικά λοιπόν, για να υπάρξει σοβαρή αξιολόγηση και όχι καραγκιοζιλίκι, θα πρέπει να ξεκινήσουμε αναδομώντας τη λειτουργία του κράτους και εφαρμόζοντας την αξιοκρατία και την αξιολόγηση σε όλους τους μη αιρετούς που απασχολούνται στο δημόσιο. Τόσο απλά, τόσο δύσκολα! Ημιτελείς, πρόχειρες και ανεπαρκείς προσπάθειες οδηγούν σε ένα πράγμα μόνο, στην απαξίωση της αξιολόγησης στα μάτια των πολιτών και το ρίζωμα μιας υποσυνείδητης αντίδρασης και μόνο στο άκουσμά της! Μήπως όμως αυτός είναι ο στόχος, να μην υπάρξει δηλαδή ποτέ αξιολόγηση στην ελληνική πραγματικότητα;
 

google news iconΤο Social-Lib είναι εγκεκριμένος εκδότης στην υπηρεσία Google News. Ακολουθήστε μας για να έχετε άμεση ενημέρωση και πρόσβαση στην αρθρογραφία: Social-Lib.gr - Google News .

Έγραψαν Πρόσφατα

Κοινωνικός Φιλελευθερισμός

Το Social.lib είναι ένας δικτυακός τόπος συζήτησης και ανάδειξης των καθημερινών οικονομικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και πολιτικών ζητημάτων υπό το πρίσμα του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού.